door Thomas Vanbrabant, filmpodcaster bij Zaal 4.

Het doel van een trailer is simpel: je overtuigen om naar de film te gaan kijken. Het probleem is… de huidige trailers tonen al heel de film, waardoor je hem niet meer hoeft te gaan bekijken. Da’s stom. Maar waarom kiezen ze daar dan voor? En wat kan je eraan doen?

Vroeger keek ik graag trailers. Als ik een videocassette huurde in een videotheek (sorry als deze zin twee woorden bevat die je nog nooit hebt gehoord) vond ik het spannend welke trailers in het begin werden gespeeld. En vaak baseerde ik m’n volgende huurfilm hierop. Ook in de bioscoop was het fijn om je volledige bak popcorn al leeg te eten zonder weg te kijken tijdens de reclame voor nieuwe films. Maar die tijd is voorbij. De trailers zijn veranderd, net als de manier waarop we ernaar kijken.

The best of

Een trailer is tegenwoordig een kortfilm van drie minuten. Een film met een begin, een midden en een einde. Want je krijgt het volledige verhaal te zien, inclusief de beste scènes. Bij een komedie betekent dat alle goeie grappen, bij een horrorfilm alle scares en bij een blockbuster alle dure scènes en coole oneliners. Vaak zit zelfs de ontknoping er al grotendeels in, zeker als je én de teaser én de vijf verschillende trailers hebt gezien.

Da’s gemakkelijk: nu hoef je de film niet meer te gaan bekijken. Je zag alles al op je smartphone. Maar wat als ik hem wél wil zien op een gigantisch scherm met fantastisch geluid en zonder spoilers? Dan kan je best de trailer mijden net zoals je de films met Adam Sandler mijdt. Ik kijk een massa films en schrijf releasedays tot een jaar op voorhand in m’n agenda, maar kijk tegenwoordig nog maximum een halve trailer. Na een minuut gaat ie altijd af om te voorkomen dat heel m’n film wordt verpest.

Click-click-click

Waarom doet Hollywood dat dan, trailers volproppen met alle goeie scènes? Omdat ze views, likes en shares willen op sociale media. Vroeger konden ze niet meten hoeveel mensen hun trailers bekeken, maar nu wel. Nu moeten pr- en marketingbureaus hun budgetten verantwoorden. Dat betekent: goed scoren op Facebook, YouTube, Twitter, Instagram, Snapchat, op filmsites… En drie trailers betekent meer views dan één trailer, dus maken ze er vijf.

Het is echter niet nodig. De eerste halve trailer zorgt er waarschijnlijk voor of je de film gaat bekijken of niet. Die volgende tien minuten vol spoilers veranderen daar niets meer aan. Of toch niet in de positieve zin. Het is dus echt zonde dat zo de filmervaring wordt besmeurd.

Vraag en aanbod

Toch is er ook de andere kant. Distributeurs stellen dat het huidige publiek een groter deel van het plot wil kennen voor ze naar de bioscoop afzakken. Het aanbod films is zo groot dat ze een teleurstelling willen voorkomen. Als ze de trailer niet snappen of hij te vaag blijft, dan haken ze af. Ze onderbouwen hun stelling met de mening van hun testgroepen.

Misschien is het ook veiliger voor de distributeurs. In 2011 klaagde een Amerikaanse vrouw de film Drive aan omdat de trailer haar deed geloven dat het een Fast and Furious-achtig verhaal zou zijn, wat het (gelukkig) niet was. Er was voor haar “too little driving present in the picture”. Twee jaar later, uiteindelijk, werd haar klacht niet aanvaard.

© cansu.eu

© cansu.eu

No more articles
pin-it